طبقه بندی محصولات تیرهای علائم راهنمایی و رانندگی

طبقه بندی قطب علائم راهنمایی و رانندگی: تیرهای علائم راهنمایی و رانندگی عموماً به انواع-تک قطبی و چند قطبی- طبقه بندی می شوند.

لبه داخلی تابلوی نصب شده{0}}به تیرک نباید به فضای راهسازی تجاوز کند و معمولاً کمتر از 25 سانتی متر از لبه بیرونی کالسکه، پیاده رو یا شانه فاصله دارد. ارتفاع لبه پایینی تابلو راهنمایی از سطح جاده به شرح زیر است: برای بزرگراه ها کمتر از 5500 میلی متر و برای بزرگراه های سراسری و استانی کمتر از 5000 میلی متر نیست. هنگام نصب در جاده های شهری با نسبت زیاد وسایل نقلیه کوچک، ارتفاع لبه پایینی از سطح زمین را می توان با توجه به وضعیت واقعی تنظیم کرد، اما نباید کمتر از 120 سانتی متر باشد.

هنگام نصب در کنار جاده که در آن عابران پیاده و وسایل نقلیه غیر موتوری- حضور دارند، ارتفاع نصب باید بیشتر از 180 سانتی متر باشد.

تک قطبی-تک علامت راهنمایی و رانندگی: یک-تک علامت راهنمایی و رانندگی دارای پانل علامت بر روی یک قطب نصب شده است. این برای علائم هشدار دهنده، منع و دستورالعمل با اندازه متوسط ​​و کوچک و همچنین علائم کوچک جهتی مناسب است.

قطب علائم ترافیکی چند قطبی-: یک قطب علائم ترافیکی چند قطبی دارای پانل علامت روی دو یا چند قطب نصب شده است. برای دستورالعمل های مستطیلی یا نشانه های جهتی مناسب است.

تیرهای علائم راهنمایی و رانندگی کنسولی – نوع F{0}}و-تیپ های علائم راهنمایی و رانندگی: تیرهای علائم راهنمایی و رانندگی کنسولی دارای تابلوی تابلو هستند که روی یک کنسول نصب شده است و لبه پایینی تابلو باید بالاتر از ارتفاع مجاز جاده باشد.

تیرهای تابلوهای راهنمایی و رانندگی برای شرایط زیر مناسب هستند:

1. مشکل در نصب پست{1}}نوع.

2. جاده های عریض با حجم ترافیک بالا، که در آن وسایل نقلیه بزرگ در خط بیرونی دید وسایل نقلیه کوچکتر را در خط داخلی مسدود می کنند.

3. دید محدود یا خط دید.

4. الزامات زیبایی شناختی.

تیرهای علائم راهنمایی و رانندگی دروازه ای – تیرک دروازه ای ترافیک: تیرهای علائم راهنمایی و رانندگی دروازه ای دارای علامت نصب شده بر روی یک دروازه هستند و لبه پایینی تابلو باید بالاتر از ارتفاع مجاز جاده باشد.

قطب های علائم راهنمایی و رانندگی از نوع دروازه ای برای شرایط زیر مناسب هستند:

1. جاده‌های چند{1}(منتهی به سه یا چند خط) که نیاز به نشان‌دهنده جهت خطوط جداگانه دارند.

2. حجم بالای ترافیک در جایی که وسایل نقلیه بزرگ در خطوط بیرونی مانع دید وسایل نقلیه کوچکتر در خطوط داخلی می شوند.

3. بخش‌های جاده‌ای که ترافیک در آن‌ها منحرف می‌شود، واگرا می‌شود یا با سرعت زیاد جریان دارد، مانند: علائم نزدیک در تقاطع‌ها، یا منطقه خط اصلی تقاطع‌ها که در آن بزرگراه‌ها تلاقی می‌کنند.

4. محدودیت‌های فضایی، نصب ستون-و نصب کانسیلر را دشوار می‌کند.

5. رمپ های خروجی در سمت چپ زمان واکنش راننده قرار دارند.

6. الزامات زیبایی شناختی.

تیرهای علائم راهنمایی و رانندگی متصل به پل های روگذر و سازه های مجاور متصل می شوند. آنها بر اساس موقعیت پانل متصل به دو نوع تقسیم می شوند: سواره رو متصل و متصل کنار جاده.

ارتفاع نصب تابلوهای متصل باید مطابق با GB3.12.1 و GB3.12.3 باشد. اگر ساختار پشتیبان علائم در محدوده آزاد کنار جاده قرار دارد، باید اطمینان حاصل کند که خطری برای وسایل نقلیه خروج از جاده ایجاد نمی کند. در غیر این صورت باید از سازه بازده پلکانی یا تجهیزات حفاظتی و هشدار دهنده مناسب استفاده شود.

استفاده و نگهداری:
1. نصب (تنظیم) علائم راهنمایی و رانندگی باید قبل از تکمیل و افتتاح راه های جدید (بازسازی، توسعه) تکمیل شود. علائم مرتبط در جاده های متصل به جاده جدید (بازسازی، توسعه یافته) در شبکه راه ها نیز باید به طور همزمان تنظیم و بهبود یابد.

2. هنگامی که شرایط ترافیک جاده تغییر می کند، نصب علائم مربوطه باید به سرعت تنظیم شود. شماره بزرگراه ها و نام جاده های شهر باید تا حد امکان استفاده شود تا به کاربران جاده کمک کند مسیر و موقعیت خود را درک کنند.

3. علائم باید به طور منظم تمیز و نگهداری شوند. در حین استفاده، تابلوها باید از انسداد درختان محافظت شوند یا توسط چراغ های خیابان مسدود شوند.

4. شکل و رنگ تابلوها در طول عمر مفید باید با مفاد این بند مطابقت داشته باشد.