بسیاری از مردم به اشتباه بر این باورند که نرده های پل صرفاً یک "ایست" هستند، اما عملکرد اصلی آنها بسیار فراتر از این درک سطحی است. با توجه به *مشخصات طراحی برای تسهیلات ایمنی ترافیک بزرگراه* (JTG D81)، وظیفه اصلی نرده های پل جلوگیری از خروج وسایل نقلیه کنترلی از پل، جلوگیری از تصادفات شدید ترافیکی است. به طور همزمان، آنها وسایل نقلیه را از عابران پیاده جدا می کنند، دید رانندگان را راهنمایی می کنند، خستگی راننده را کاهش می دهند و ایمنی ترافیک پل را به طور جامع تضمین می کنند.
از منظر کاربرد عملی، قابلیت های حفاظت ایمنی نرده های پل ارتباط مستقیمی با ایمنی جان و مال دارد. به عنوان مثال، پل بیضاح در بزرگراه ملی 213، به دلیل عدم تفکیک موثر بین عابر پیاده اولیه و خط رانندگی، ناکافی تشخیص داده شد و به دلیل افزایش حجم تردد و وسایل نقلیه سنگین، در کلاس دو طبقه بندی شد. نرده‌های بتنی اولیه پل مایینگ از آسیب، آرماتورهای آشکار و شکستگی رنج می‌برند، و نمی‌توانند الزامات ایمنی ترافیک فعلی را برآورده کنند. پس از ارتقا و نوسازی نرده ها، یک مانع ایمنی محکم برای مسافران ایجاد شد. این همچنین تأیید می کند که یک پل واجد شرایط ناگزیر به یک سیستم نرده قابل اعتماد به عنوان پشتیبانی آن نیاز دارد.
نرده های پل علاوه بر عملکرد اصلی خود، به عنوان یک "حائل" نیز عمل می کنند - هنگامی که یک وسیله نقلیه با وسیله نقلیه دیگری برخورد می کند، یک نرده با کیفیت بالا می تواند انرژی ضربه را از طریق تغییر شکل خود جذب کند، آسیب به خودرو و سرنشینان آن را کاهش دهد، در حالی که از سقوط خودرو از روی پل جلوگیری می کند و تلفات تصادف را به حداقل می رساند. در همین حال، نرده های سمت بیرونی عابر پیاده (با ارتفاع کمتر از 1.10 متر) به طور خاص برای محافظت از ایمنی عابر پیاده و جلوگیری از سقوط تصادفی طراحی شده اند و یک لایه محافظ دوگانه با نرده های محافظ خودرو را تشکیل می دهند.